کتاب صوتی کلبه عمو تم

کتاب صوتی کلبه عمو تم هریت بیچر استو (1811-1896) بیش از 30 کتاب منتشر کرد، اما این رمان پرفروش ضد برده داری او کلبه عمو تام بود  که او را به شهرت بین المللی رساند و جایگاهش را در تاریخ تثبیت کرد.

در سال 1851، استو به ناشر روزنامه لغو لغو دوره ملی ، قطعه ای را پیشنهاد داد که «تصویر واژه ای از برده داری را ترسیم کند». استو انتظار داشت سه یا چهار قسمت بنویسد، اما کلبه عمو تام به بیش از 40 قسمت رسید.

در سال 1852 این سریال به صورت یک کتاب دو جلدی منتشر شد. کلبه عمو تام با فروش 10000 نسخه در ایالات متحده در هفته اول پرفروش ترین پرفروش بود. 300000 در سال اول؛ و در بریتانیای کبیر 1.5 میلیون نسخه در یک سال. در قرن نوزدهم، تنها کتابی که فروش بیشتری از کلبه عمو تام داشت ، کتاب مقدس بود.

بیش از 160 سال پس از انتشار، کلبه عمو تام به بیش از 70 زبان ترجمه شده و در سراسر جهان شناخته شده است.

کتاب صوتی کلبه عمو تم از آنجایی که کانکتیکات آخرین ایالت نیوانگلند بود که در سال 1848 برده داری را لغو کرد، هریت می توانست در کودکی در معرض برده داری قرار گیرد. برخی از اولین خاطرات هریت مربوط به دو زن آمریکایی آفریقایی تبار در خانواده اش و یک زن آمریکایی آفریقایی تبار بود که توسط خانواده استخدام شده بود. هریت در بزرگسالی به یاد آورد که چگونه پس از از دست دادن مادرش به او دلداری دادند.

به عنوان یک زن جوان که در اوهایو زندگی می کرد، هریت به کنتاکی همسایه سفر کرد، ایالتی که برده داری در آن قانونی بود. در آنجا او از مزرعه ای بازدید کرد که الهام بخش مزرعه شلبی در کلبه عمو تام بود . در سینسیناتی، هریت آموخت که حتی بحث در مورد برده داری می تواند جامعه را از هم جدا کند: اکثر دانش آموزان مدرسه پدرش، لین سمینری، پس از ممنوع شدن بحث ها و جوامع ضد برده داری، در اعتراض ترک کردند. کتاب صوتی کلبه عمو تم

بعدها، استو روایات دست اولی را از افرادی که قبلاً برده بودند شنید و حداقل یک فراری را در خانه خود به کار گرفت. شوهر و برادرش به مردی پناه دادند و در راه آهن غیررسمی زیرزمینی کمک کردند. و او از داستان های جدایی بی رحمانه مادر و فرزندان وحشت زده شد. استو به عنوان زنی که مادر و یکی از فرزندان خود را از دست داده بود، با این زنان رابطه خویشاوندی داشت.

هنگامی که او شروع به نوشتن «کلبه عمو تام» کرد، استو از دوستان و خانواده خود برای ارسال اطلاعات به او دعوت کرد و روایت های آزادی و روزنامه های ضد برده داری را برای گزارش های دست اول جستجو کرد.

این اندوه کوبنده در کابین عمو تام گنجانده شد . استو گفت که این به او کمک کرد تا درد مادران را در هنگام فروخته شدن فرزندانشان احساس کند.

برای دانلود کتاب صوتی کلبه عمو تام به کتابخانه اسپین مراجعه فرمایید.

سپس، در 18 سپتامبر 1850، کنگره ایالات متحده مصالحه 1850 را تصویب کرد. از جمله مفاد آن، ایجاد قانون برده فراری بود. اگرچه کمک به افرادی که از برده داری فرار کرده بودند از سال 1793 غیرقانونی بود، قانون جدید ایجاب می کرد که همه، از جمله شهروندان عادی، به دستگیری افراد فراری کمک کنند. کسانی که به فراریان کمک کردند یا از کمک به بردگان امتناع کردند ممکن است تا 1000 دلار جریمه و به مدت شش ماه زندانی شوند.

پس از تصویب این قانون، هرکسی را می توان از خیابان برد، متهم به فراری بودن از برده داری کرد و نزد یک کمیسر منصوب فدرال برد. کمیسر با حکم آزاد بودن فرد مظنون فراری، 5 دلار دریافت کرد، و 10 دلار برای اینکه این فرد "مالک" یک برده باشد، دریافت کرد. قانون به وضوح از بازگشت مردم به بردگی حمایت می کرد. سیاه پوستان آزاد و گروه های ضد برده داری استدلال می کردند که قانون جدید به کمیسران رشوه می دهد تا افراد ربوده شده را به طور ناعادلانه به بردگی بگیرند.

استو عصبانی شد. او معتقد بود برده داری ناعادلانه و غیراخلاقی است، و به قانونی که شهروند - از جمله او - را ملزم به همدستی می کرد، سر زد. استو که در برانزویک، ME زندگی می کرد، در حالی که همسرش در کالج بودوین تدریس می کرد، با پنهان کردن جان اندرو جکسون، که از بردگی در کارولینای جنوبی به شمال سفر می کرد، از قانون اطاعت نکرد. وقتی او ناامیدی و احساس ناتوانی خود را با خانواده اش در میان گذاشت، خواهر شوهرش ایزابلا پورتر بیچر به او پیشنهاد کرد کارهای بیشتری انجام دهد: «...اگر می توانستم از یک خودکار استفاده کنم، هتی، چیزی می نوشتم که این موضوع را کامل کند. ملت احساس می کند برده داری چه ملعون است.»