کتاب صوتی خطاب به عشق

کتاب صوتی خطاب به عشق کامو درباره کازارس می نویسد: «من نیروی شور و اشتیاق را روی یک فرد متمرکز کرده ام که قبلاً در هر فرصتی به طور تصادفی آن را به دور و بر آن پراکنده می کردم». اگرچه او به طور معمول خوش تیپ نبود، اما ویژگی های او - تلاقی بین فرناندل و همفری بوگارت - برای زنان جذاب بود. همانطور که تاد می گوید: «کامو به غنای بی پایان هستی اعتقاد داشت. چرا دو زن را دوست نداشته باشیم و اگر دو زن را دوست نداشته باشیم، چرا بیشتر نباشیم؟» به هر حال، تاد ادامه می دهد، کامو نمونه ای از نسل و تجارت او بود و او از یک پای نوآر بود.

پس زمینه برای بوت شدن با این حال، تاد تأکید می کند که - برخلاف سارتر (با کمک و حمایت سیمون دوبوار) - کامو از زنان استفاده نمی کرد: او هر بار عاشق می شد و آنها را خوشحال می کرد. دخترش کاترین کامو (که مقدمه ای برای این مکاتبات حجیم که در فرانسه پرفروش بوده است) ارائه کرده است، از قضاوت خودداری می کند: او می گوید که عاشقان او همه «زنان بسیار خوبی» بودند. با همه اینها، او مقصر دون ژوانیسم بود، هر چند از نوع فهیمی بود. کتاب صوتی خطاب به عشق برای مثال، او جذب بووار نشد. در واقع او او را رد کرد، به ویژه به این دلیل که اهمیتی نمی داد که موضوع بحث بالش بین سارتر و خودش باشد.

برای دانلود کتاب خطاب به عشق به کتابخانه اسپین مراجعه فرمایید.

در صبح روز 6 ژوئن 1944، متفقین در سواحل نرماندی فرود آمدند. در همان شب، آلبر کامو و ماریا کازارس با هم در رختخواب فرود آمدند. اگرچه رویداد دوم به اندازه تپه ای از لوبیاها در سواحل فرانسه نبود، کامو و کازارس دیگر هرگز شبیه به هم نخواهند بود. آنها هرگز برای کسانی که مکاتبات آنها را می خوانند یکسان نخواهند بود - 865 نامه (در بیش از 1000 صفحه) از تابستان 1944 تا زمستان 1960.

در تابستان آزادی فرانسه، کامو نامی آشنا در فرانسه بود. دو سال پیش از آن، این نویسنده بیست و چند ساله الجزایری الجزایری با انتشار رمان خود به نام L'Étranger ( غریبه ) صحنه ادبی فرانسه را تقویت کرده بود. در سال 1943 به روزنامه مقاومت Combat پیوستو به سرعت سردبیر آن شد. کامو با وفادار به کلمه اصلی روزنامه - De la resistance à la révolution (از مقاومت تا انقلاب) - با زبانی آتشین اعلام کرد که مقاومت صرفاً اولین قدم است. کتاب صوتی خطاب به عشق هدف فقط رهایی نبود، بلکه اختراع مجدد ملت بود. او در 24 اوت اعلام کرد که مردان و زنانی که برای آزادی فرانسه جنگیده بودند، "با بازگشت نیروهای استعفای و بی عدالتی به هیچ شکلی موافقت نخواهند کرد."

این تصدیق اتفاقاً تکرار خطی بود که او همین چند هفته قبل نوشته بود: «من در تمام عمرم از استعفا امتناع کرده ام، آنچه را که به نظرم ضروری به نظر می رسد انتخاب کرده و به آن چسبیده ام.» مخاطب کامو برای این بیانیه شخصی، Combat نبودخوانندگان، با این حال، اما معشوق او ماریا Casarès. او نیز در پاریس به یک نام آشنا تبدیل شده بود. در طول جنگ داخلی اسپانیا (1936-1939)، پدر کازارس، نخست وزیر جمهوری دوم اسپانیا، او را به فرانسه فرستاد. هنوز در نوجوانی، کازارس در پاریس تئاتر و فلسفه خواند - همان موضوعاتی که کامو یک دهه قبل از آن در الجزایر، الجزایر فرانسه دنبال می کرد - و تا سال 1944، تماشاگران را در تئاتر مشهور شهر ماتورین برانگیخت. (کسانی که کازارس را در بچه های بهشت مارسل کارنه [1945] یا اورفئوس ژان کوکتو [1950] دیده اند، می فهمند چرا.) کتاب صوتی خطاب به عشق